Bogowie łakną krwi

Rewolucja Francuska. Straszne czasy, gdy zbrodniarze eksterminujący ludność Wandei, chwali się szyciem spodni, ze skóry, zamordowanych przez siebie ludzi... Akcja powieści, opowiada o okresie maksymalnego natężenia terroru rewolucyjnego. Czytając, ciągle łapałem się za głowę, jak bardzo, aktualna jest to książka. Terror rewolucyjny, zawsze zaczyna się od odgórnych, przymusowych zmian w języku. Dziś, jesteśmy, na tym pierwszym etapie, gdy morderstwo, każą nazywać aborcją, lub eutanazją, podbój kontynentu, przez islam, ubogaceniem kulturowym, i tak dalej... Z czasem gwałt, na języku już nie wystarcza, potrzebny jest gwałt na życiu obywateli, aby rzucić postrach na ludzi, albowiem - „Bogowie łakną krwi”. Młody malarz, przymierający głodem, jak wszyscy, którym rewolucja obiecywała raj na ziemi, a zgotowała głód i nędze, otrzymuje dzięki protekcji, dobrze ustosunkowanej damy, intratną posadę przysięgłego, w sądzie rewolucyjnym. Teraz, staje się panem życia i śmierci, setek, a może tysięcy ludzi. Przemiana głównego bohatera, ze zwykłego zjadacza chleba, w potwora unurzanego we krwi, jest główną osią fabularną powieści. Najciekawszy, jest jednak wątek, byłego arystokraty, sybaryty, i jego przyjaźni, z prześladowanym księdzem i nastoletnią prostytutką. Wszyscy oni, okażą się w końcu, wrogami ludu, bo każdy, od staruszki handlującej dewocjonaliami, aż po, niezbyt gorliwych rewolucjonistów, może trafić na gilotynę, w imię - Równości, Wolności i Braterstwa. Piękna powieść historyczna, o strasznych czasach, ciągle aktualnym problemie, głoszenia przez samozwańczych rewolucjonistów, szalonych fantazji, które realizują, za cenę morza ciepień, i upadku cywilizacyjnego kontynentu.