Bluszcz

Książka ta wywołała we mnie, jak rzadko, prawdziwą burzę skrajnych emocji; poprzez wściekłość, oburzenie, gniew, rozczarowanie, ale pozwoliła też poczuć radość i wzruszenie. Czytając pierwsze rozdziały i uczestnicząc w codziennym życiu Julity, miałam ochotę wrzeszczeć, potrząsnąć nią, przekazać jej w jakiś cudowny sposób siłę, odwagę, aby wreszcie otworzyła szeroko oczy i dojrzała prawdziwe oblicze własnego męża, rzeczywisty obraz tego z pozoru szczęśliwego małżeństwa. Bo jak można przez dwadzieścia lat dać się wykorzystywać, poniżać, być popychadłem i służącą współmałżonka, który nawet nie dostrzega naszych starań. Być może trudno mi to zrozumieć, bo mam zupełnie inny temperament i charakter niż powieściowa Julita, ale i tak nie potrafię pojąć, jak można stać się niewolnicą własnych uczuć, zamknąć oczy na zło, na przemoc, pogardę, obojętność czy jawną arogancję wobec osób najbliższych. Bardzo cieszę się, że autorka wyprowadziła Julitę na właściwą drogę, że obdarzyła ją czymś bardzo ważnym - miłością do dzieci i wspaniałą przyjaciółką Elżbietą, która w każdej chwili pojawiania się kłopotów, problemów i załamań, była gotowa odłożyć swoje sprawy i wesprzeć Julitę. To ona po dramatycznych wydarzeniach, kiedy Gerard pobił do nieprzytomności swego syna za to, że jest gejem, przyjęła całą trójkę pod swój dach i robiła wszystko, aby Julitę przekonać do odejścia od męża, porzucenia domu pełnego przemocy, zła, a przede wszystkim uwierzenia w siebie, rozpoczęcia nowego życia. Zanim do tego doszło, musiało jeszcze wiele się zdarzyć, wiele goryczy i bólu musiała jeszcze Julita doświadczyć, wylać wiele łez. Czy podjęte przez nią bolesne niekiedy decyzje, przyniosły jej szczęście, czy uwierzyła wreszcie w siebie i możliwość zmiany własnego życia? Czyta się bardzo szybko, emocje nie pozwalają pozostać obojętnym na życie bohaterek, zwłaszcza, że Ewa też ma swoje problemy i sekrety. Fajnie napisana, ciekawie skonstruowane postaci i dobrze pokazana psychologiczna strona patologicznego niemal związku małżeńskiego, samookaleczania własnej psychiki, tłumacząc to miłością lub dobrem dzieci. Polecam.