Blue fire

Minęło 6 lat odkąd widzieli się ostatni raz. Tate ma już dość tego w czym się teraz znajduje, niby wolna a jednak nadal w związku małżeńskim. Wraca, a wręcz wpada jak burza do rodzinnego miasteczka i do swojego starego domu, aby rozmówić się z Grahamem, który był całym jej światem… dopóki jej nie zdradził – w każdym tego słowa znaczeniu i zakończyć formalnie ich związek. Dla mężczyzny wizyta jego żony jest wielkim szokiem, bo już sam nie pamięta, kiedy ostatni raz rozmawiał z kimś twarzą w twarz. Po pożarze w którym brał udział, żyje w cieniu samego siebie, nie wpuszczając w swoje życie żadnych ludzi. Tate nie tak wyobrażała sobie to spotkanie. Czuje się oszołomiona, jednak nie potrafi pozostać obojętna na to co spotkało jej jeszcze męża… Czy dadzą sobie drugą szansę? Muszę Wam się od razu przyznać, że jestem oczarowana tą historią i nie mogę się doczekać jej kontynuacji. Ale z tego co mi się wydaje, ani Autorka, ani Wydawnictwo nie każą nam długo czekać na dalsze losy Tate i Grahama. Historia tych dwojga zranionych bohaterów to przede wszystkim brak rozmowy, który doprowadził ich do tego miejsca, w którym się znaleźli, do tego złość, swoje przekonania a także brak walki o to, co najcenniejsze w życiu, czyli miłość. Ale może jeszcze nie wszystko stracone… Czytam wiele romansów, ale na taki przebieg zdarzeń jeszcze nie trafiłam. Wszystko było wspaniale dopracowane, a przez książkę się po prostu płynie… Muszę przyznać, ze wszystko mi się w niej podobało. „Blue fire” to książka od której ciężko jest się oderwać, a także ciężko o niej zapomnieć. Dziękuję Wydawnictwu Ale! za egzemplarz do recenzji. Współpraca z wydawnictwem nie ma wpływu na treść recenzji.