Blask runów

Po "Blask Runów" sięgnęłam z uwagi na swoje zainteresowanie mitologią nordycką. Pamiętam, że nie mogłam się doczekać chwili, kiedy zacznę ją czytać. Niestety mój entuzjazm wypalił się dosłownie po kilku rozdziałach. Książka była dla mnie zawiła i nie do końca zrozumiała; za dużo wymyślnych nazw, zbyt fantazyjne opisy poszczególnych wydarzeń powodowały, że "gubiłam się" w niej. No i pozostaje jeszcze problem odnoszący się do nieścisłości niektórych elementów w powieści do samej mitologii. Jest to książka dobra na długie zimowe wieczory lub wakacyjne deszczowe dni, kiedy telewizja funduje nam powtórki programów, ale osoby interesujące się mitologią nordycką i mające o niej chociaż jako takie pojęcie, może zniechęcić i rozczarować do tego stopnia, że nie będą w stanie przeczytać jej w całości.