Black Bazar

Czarny humor, na którym zasadza się fabuła książki Black bazar akcentuje utarte opinie na temat afrykańskich imigrantów w Paryżu. Autor świetnie zobrazował ten obcy dla nas świat, a jednocześnie nie ominął konotacji historycznych dotyczących kolonializmu. "Mam dość zamiatania ulic Galii, skoro nie widziałem, aby jakiś biały zamiatał ulice na moim Wybrzeżu Kości Słoniowej". "A z nami czarnymi jest tak samo. Nie przestaniemy wybielać sobie skóry tak długo, jak długo będziemy przekonani, że nasze przekleństwo jest kwestią koloru". Historia młodego Kongijczyka zamieszkałego w stolicy Francji bawi, ale jednocześnie szokuje i zmusza do refleksji nad naszym stosunkiem do obcych, który jest jaki jest, nie ma się co oszukiwać. "Na jakim świecie żyjemy, skoro ludzie bez przerwy podważają te małe prawdy, które utrwalają nasze przesądy". Zaskakujące jest, że autor największym rasistą zrobił czarnoskórego sąsiada naszego bohatera, który po spotkaniu z pisarzem sam postanowił spisać swoje wspomnienia, które mamy okazję czytać. Jego problemy osobiste nakładają się na silnie wyrażane poglądy dotyczące życia codziennego, beztroskiej zabawy czy relacji międzyludzkich. Wymownym akcentem jest postawa tegoż sąsiada i jego dość kontrowersyjne ale zdecydowanie wyrażane zdanie na temat kolonializmu, co uzmysławia czytelnikowi, jak zatopieni potrafią być ludzie w swoim obłędzie. Krótka, ale jakże wyjątkowa w swojej wymowie tragikomedia szydząca z wielkiej polityki, ale również ze wspólników imigranckiej niedoli pokazuje, że nie ma czegoś takiego jak pełna akceptacja dla przybyszów z zagranicy. Polecam