Biorąc oddech

Ta lektura dała mi to, czego ostatnio brakowało mi w czytanych książkach, a mianowicie ogrom emocji. Cała seria jest nimi przepełniona i to w różnych odcieniach, od przygnębienia, złości, smutku, aż do szczęścia. Ta część jednak wywołuje najwięcej pozytywnych uczuć. Jest wspaniałym uwieńczeniem całości. Zostają rozwiązane wszelkie zagadki i problemy, rozwiane wszystkie tajemnice. Emma przechodzi cały szereg przemian wewnętrznych, staje się bardziej stabilna emocjonalnie, choć nie przychodzi jej to łatwo. A Evan? No cóż, ideał. Trudno znaleźć kogoś takiego poza stronami książki. Autorka dokonała prawdziwego majstersztyku, zachowując wysoki poziom we wszystkich częściach. Rzadko zdarza się, aby ostatnia była równie dobra jak poprzednie. Zarówno styl, język, jak i sama fabuła są niezmiennie dobre. Trudno utrzymać stałe zainteresowanie czytelnika przez około tysiąc stron wszystkich części, a Rebecce Donovan się to udało. Polecam całą serię.