Bikini

Dla wszystkich chcących zapoznać się z moją opinią na temat tej książki proponuje by wpierw zrobili sobie herbatę, nad parującym kubkiem melisy, zrelaksowali się i pozwolili odpłynąć myślom. To jest potrzebne by podejść do tej książki jak do "arcyważnej" powieści klasyka literatury. Ta powieść mimo pokaźnych rozmiarów po jej przeczytaniu nie pozostawi w was obojętnymi. "Wyprani" z wszelkich emocji począwszy od ekstremum obojętności po ekstremum ekscytacji. Wiśniewski wcielający się jako narrator, w Niemkę( Anne Maria Bleitreu) próbuje odpowiedzieć na wiele pytań. Dlaczego reżim hitlerowski miał tylu zwolenników? Skąd po doświadczeniach II Wojny Światowej w ludziach nadal jest potrzeba "kultywowania rasizmu" wobec innych ludzi? Książki nie da się nawet w prostych słowach opisać. Ją trzeba przeczytać by choćby zrozumieć jako łatwo przychodzi nam zapominać, "wstrząsających wydarzeń" np. makabry Holocaustu. Nie ucząc się na błędach, popełniając kolejne. Niemców obarczamy od autodestrukcję świata, Stalina już nie, Stany Zjednoczone Ameryki "wybawiciel świata", "strażnik światowego pokoju" zmiótł z powierzchni Ziemi miasta zamieszkane przez obywateli Nagasaki i Hiroshimie. Jakim prawem? Boskim? Ludzkim? Był sąd nad odpowiedzialnymi za poczynania w Japonii, Iraku, Afganistanie? Mówi się o dobru wspólnym i tak trzeba. Tłumaczy się, że "inni ludzi od nas samych" nie mają prawa decydować o sobie np. Irakijczycy. Dlaczego zaś rościć sobie prawo do podejmowania osądu co jest dobre dla innych. Ta powieść to żal, iż łatwiej nam zobaczyć belkę w czyimś oku, a nie dostrzegamy źdźbła we własnym. Anna, dzięki której Wiśniewski ostrzega- nic nie robią nie będzie lepiej. Tytuł książki Bikini, piękna krystaliczno -lazurowe wybrzeże, czysta akwamarynowa woda oceanu, piękno, nie liczy się czas, który w tym momencie staje w miejscu. To po obecności amerykańskiej myśli technologicznej- atomowy grzyb, skażenie odpadami promieniotwórczymi i egzotyczny raj, który był domem dla tubylców został wymazany z mapy Ziemi. Jedynie fotografia może upamiętnić ludzką głupotę. Kiedyś zmądrzejemy, gdy już wszystko przetworzymy na miał i pył. Oddychając smogiem, zapominając jak wyglądają drzewa, rekultywując środowisko, które lepiej sobie radziło zanim zajęliśmy się wkomponowywaniem asfaltu w leśną ścieżynę?"Pieczęć" na duszy odpowiedzialności za studium człowieczeństwa, w którym trudno pogodzić się z pogardą okazywaną nam przez innych ludzi. W chwili przeczytania tej książki 27 stycznia(2011 rok) w tym samym dniu roku 1945 wyzwolono obóz Auschwitz- Birkenau(Oświęcim-Brzezinka). Dla mnie to symbol, że ten temat nie przemija, ale jest "wytatuowanym numerem" na ludzkiej duszy. Udzielamy riposty z odwagą na ustach wypowiadając prawdę. Koniec cywilizacji zaczyna się wtedy, gdy pozwolimy innym ludziom decydować za nas jak i kiedy mamy żyć oraz umierać. W chwili, gdy nic nie będzie nas interesować, bo to nie nasze zmartwienie. Jeszcze nie czy już nie?