Bielszy odcień śmierci

Nie od dziś, rzecz jasna, wiadomo, że diabeł tkwi w szczegółach. A opowieść ta szczegółami stoi. Diabeł też. Ręczę, że Agacie by się podobało :) To także przykład na absorbujący styk kryminału z obyczajówką. W miękkich bamboszach, bokserkach i bawełnianym T- shirtcie, uzbrojony jedynie w ice tea, wylądowałem w samym środeczku Pirenejów. Zimą ! I zobaczyłem. Ptaka ? Ludzia? Istotę ? Ducha ? A, że powietrze rozrzedzone, pewien nie byłem. Rozejrzałem się. Nikt nie był. Tylko gaciami trzęśli. Ja, jako że bez gaci byłem, kocem się okryłem i dawaj wyjaśniać. Rozplątywać, klarować, naświetlać. Już po chwili wiedziałem. Że nic nie wiedziałem. Szach mat. Takiś szczwany ? Jam też łebski. Lecz dopiero dużo później, ze zmęczenia chyba. Roztargnienia może. Zadyszki dostał. No tak – myślę. Toć to Twój debiut. A góry obrałeś wysokie. Ciszej jedziesz – dalej będziesz. Ruscy się tego trzymają. Spróbuj i Ty. Dostajesz ode mnie kredyt. Skoro o Szwajcarach piszesz. We frankach. Codziennie notowania sprawdzaj.