Bielmo. Co wiedział Jan Paweł II

Trudny temat ale konieczny, w imię prawdy i sprawiedliwości; dla dobrego imienia ofiar oraz po to by uznać ich ból i zranienie oraz zacząć przywracać godność. Nie potrafię jednak ocenić tej książki. Bo z jednej strony mam świadomość tragedii jaka się wydarzała w wewnątrz Kościoła, a z drugiej sam JPII nigdy się nie ustosunkował do stawianych mu zarzutów – skąd inąd pojawiły się one dopiero po jego śmierci (przynajmniej w Polsce można było wtedy o nich usłyszeć). Autor próbuje wejść w myślenie JPII i uzasadnić dlaczego nie reagował ze stanowczością jaką wymagały okoliczności. Pokazuje też sposób funkcjonowania kurii watykańskich niejako od strony kuchni, opcje i środowiska, które się przenikały i wzajemnie rywalizowały. Ale przede wszystkim podaje przykłady w jakich doszło do krzywdzenia dzieci i młodzieży. Samo to nie jest bulwersujące, ale już nastawienie przełożonych napawa grozą. Polecam do przeczytania i wyciągania własnych wniosków.