Białe noce

Jest o wiele lepiej, niż w pierwszym tomie. Może dlatego, że nie ma już mowy o tej irytującej Chorągwi Michała Archanioła. Główny bohater też już mnie tak nie denerwuje, choć nadal oczywiście nie dorasta do pięt Saszy Razumowskiemu z cyklu "Demony". A właśnie, Razumowski pojawia się w "Białych nocach" osobiście, i to w bardzo zaskakującej roli, co dla mnie jest dużym plusem. Drugi plus to miejsce akcji - moje ukochane miasto Petersburg (autor dzieli chyba mój sentyment do niego). Chciałabym też bardzo podziękować panu Przechrzcie za przetłumaczenie i objaśnienie piosenki "Romans" zespołu Splin. Co prawda nigdy nie słyszałam oryginału, ale cover tego utworu nagrał mój ulubiony rosyjski piosenkarz i zaśpiewał go tak przejmująco, że słuchałam go kilkadziesiąt razy. Jednak nigdy nie rozumiałam jego treści i nie rozumiałam, dlaczego nie rozumiem, skoro znam rosyjski. Pan Adam nie tylko przetłumaczył ten tekst, ale też wyjaśnił mi, dlaczego go nie rozumiałam.