Beniowski

Dobry wstęp przed przeczytaniem "Beniowskiego" to podstawa. Tak samo jak zwracanie uwagi na każdy przypis, mimo że czasem zajmuje pół strony. I choć głównie z tych przyczyn mozolnie brnie się przez treść poematu, choć zwykle przypisy sprawiają, że gubię się w akcji i złoszczę, tym razem z niejakim zdziwieniem stwierdziłam, że czytanie poematu dygresyjnego można nazwać rozrywką. I nie dziwię się temu, że dzięki niemu Słowacki został doceniony jako artysta, nawet jeśli nie pozostawił suchej nitki na żadnym z przeciwników. Zbyt to dla mnie agresywne i nie rozumiem, jak można zgromadzić w sobie taką zawiść, ale prawdą jest, że ta zawiść złagodzona jest nieprzeciętną formą, a odpowiedni czytelnik od pierwszych stron pozwoli się wciągnąć w swego rodzaju "grę" literacką.