Baśnie: Synowie Imperium

Billowi Willinghamowi widocznie nigdzie się nie spieszy. Choć tak naprawdę fakt wielkiej wojny między Baśniogrodem a Adwersarzem stał się oczywistością już ponad kilkanaście numerów temu, nie weszła ona jeszcze nawet poza pierwszą fazę. I prawdopodobnie w każdej innej historii zaczęłoby mnie to męczyć, ale tu? Ciągłe planowanie, spiskowanie, przygotowywanie armii i broni, zbieranie sprzymierzeńców -to wszystko świetnie działa na intrygę, pobudza oczekiwania, pogłębia nienawiść do tych złych... a poza tym klasycznie już pozwala świetnie rozwinąć się głównej grupie postaci, która jak nigdy zyskuje całą masę ludzkich emocji przepełniającą ją przed nadchodzącym starciem. Poza tym - oczywiście - przyjemnie niepokojąca historia Bigby'ego, Śnieżki i maluchów odwiedzających w Stronach Rodzinnych ojca Wilka, Pana Północnego. Krótko, zwięźle i na temat, a do tego pozwala nieco bardziej zagłębić się w charakter głównego bohatera serii. Plus jeszcze spora dawka baśniowego humoru w kilku krótkich obrazkowych historyjkach, w których autor odpowiada na pytania czytelników. Kwintesencja "Baśni".