Balsamistka

Monika Biel – na własne życzenie zostaje oddelegowana do przeprowadzenia dziennikarskiego śledztwa w sprawie morderstw mężczyzn pozostawionych na torach oraz śmierci młodych dziewczyn a która ma za sobą tajemnicze, traumatyczne wydarzenia sprzed dziesięciu lat Amelia Rosa – balsamistka, skrywająca mroczną tajemnice sprzed lat, kontynuująca rodzinną tradycję tanatopraksji w odziedziczonym po ojcu zakładzie do której rodzice kierują zwłoki swoich brutalnie zamordowanych córek aby w ostatnią drogę udały się tak jak je pamiętają bliscy. Wiktor Lorenc - były policjant który prowadził śledztwo w sprawie seryjnego mordercy dziesięć lat temu a gdy był już bliski jego złapania został zwolniony dyscyplinarnie ze służby za rzekome zagubienie akt sprawy. Obecnie emerytowany detektyw. Daniel Krynicki - maszynista, który odkrywa na torach rozczłonkowane zwłoki mężczyzn w foliowych workach a zarazem ojciec, który stracił dziesięć lat temu córkę, której zwłoki zostały również odnalezione na torach Cztery wątki których punkt styku będzie stanowił rozwiązanie zagadki wielu morderstw zarówno popełnionych obecnie jak i tych sprzed dziesięciu lat. „Balsamistka” to debiut literacki pani Magdaleny Adaszewskiej, który według mnie nie wyszedł za dobrze. Nie pomaga pomysłowa, wieloosobowa narracja w tym jedna w formie ciekawego dziennika tytułowej balsamistki. Kryminalny wątek za bardzo i trochę na siłę udziwniony metafizyką i zjawiskami nadprzyrodzonymi, mimo, że całość czyta się szybko to za żadne skarby lektura nie potrafi wciągnąć czytelnika. Autorka nie wykorzystała w pełni potencjału pomysłu na całkiem niezły kryminał. Może kolejna część będzie lepsza.