Bajka, Bajeczka

Od razu należy podkreślić, że Barbara Sadurska powieść dłuższą niż zazwyczaj napisała. Główną bohaterką jest Balbina, która przychodzi pechowego dnia na świat, tj. 13 grudnia 1981 roku. Rzecz dzieje się w Trzęsawiskach gdzie przepływa rzeka Bajka. No i od razu zostają naznaczona piętnem, gdyż jej babcia przez resztę wsi uznawana jest jako wiedźma, a rodzice, no cóż, też mają swoje problemy, o których lokalna społeczność wie. Dotyka ją więc seria odrzuceń, które będą z nią do końca naszej opowieści. Aha, a rząd nad światem sprawuje Mocarstwo Watykańskie. Tak, „Bajka, Bajeczka” jest dystopią. Dystopią, w której księża nadzorują kobiety w każdym aspekcie. Z nauk w szkole została religia. Właściwie nie ma takiego fragmentu rzeczywistości, którego nie kontrolowałby Kościół. Naturalnie, żeby powieść toczyła się dalej, nasza bohaterka musi się nie zgadzać na tę rzeczywistość. Gniew napędza jej każdy ruch. Ta niezgoda sprawia, że nie łyka żadnych bajek o rzeczywistości, w której żyje. Groza sąsiaduje z groteską, język ostry jak brzytwa, a całość zapada w pamięć.