Babski wieczór

Mówi się czasem, że artysta wyprzedza swoją epokę, a jego twórczość spotyka się z niezrozumieniem i zbiorową niechęcią. Nie inaczej było w przypadku Babskiego wieczoru, który jako czterystustronicowy tekst na początku lat osiemdziesiątych odbił się od ściany krytyki i na prawie dwie dekady zniknął w szufladzie. W końcu się udało i w odchudzonej wersji książka wróciła do łask, a po kolejnych dekadach dzięki Wydawnictwu Dom Horroru trafiła również do polskiego czytelnika. Babski wieczór to horror kierujący się prostymi zasadami, a lekkość z jaką autor opisuje obrazy masakry może powodować ogólną dezorientację. Czy to już ten moment? Zaczęło się? Może za chwilę? Wszystko jednak jest na swoim miejscu i nawet mniej wytrawne, czytelnicze oko z łatwością wychwyci elementy zwiastujące nieuniknioną rzeź. A ta, niczym nocna mara wkrada się coraz śmielej i pochłania coraz więcej i więcej i więcej. Kiedy na jednej z ulic środkowego Manhattanu rozbija się cysterna LADIES INC nikt wówczas nie przypuszczał, że będzie to długa i krwawa noc. Że większość mieszkańców nie wróci do swoich domów, a ci którzy w nich zostali, już nigdy nie opuszczą domowego zacisza. Nikt nie przypuszczał, że kobiety, które na co dzień troszczyły się o swoje rodziny, pięły się po szczeblach zawodowej kariery, realizowały swoje pasje - staną się bezwzględnymi bestiami. Okrutnymi istotami, których celem jest unicestwienie rodzaju męskiego, bez względu na wiek, status społeczny czy też kolor skóry. Polowanie będzie trwać, a stygnąca krew, ból i przerażenie będą niknąć otulone księżycową poświatą. Jack Ketchum dopiął swego i historia, która niegdyś przerażała brutalną wizją konfliktu płci, w końcu wychyliła się z mroku. Wyszło zgrabnie, bo autor odpowiednio dawkuje obrazy społecznych dewiacji i krok po kroku przesuwa granicę masakry a i przy okazji odporności czytelnika. Zdarzają się chwile cięższe do przełknięcia, ale cóż, nie bez powodu Stephen King określił Jacka Ketchuma mianem najbardziej przerażającego faceta w Ameryce. Taki tytuł zobowiązuje, a ja cieszę się, że poznałem kolejną książkę tego autora. Ps. Czasem historia zostaje w głowie na dłużej i nie pozwala o sobie zapomnieć od tak. Podobnie było i w tym przypadku, bo kiedy skończyłem lekturę, próbowałem ułożyć sobie cały ten obraz jeszcze raz. Mimo iż miałem do czynienia z fikcją to niepokoiła mnie jedna rzecz. Dlaczego mężczyźni stali się obiektem niepohamowanej i bezlitosnej nienawiści? Czym sobie zasłużyli na taki los? Jest tego aż tak dużo, że wystarczył impuls, kropla, która ostatecznie przelała czarę goryczy? Nie będę odpowiadał, zostawiam to własnej refleksji. https://www.facebook.com/Punktzaczytania