Avengers: Ostatnie białe zdarzenie

3/10 - SŁABA Nadchodzi Białe Zdarzenie, które jest zwiastunem narodzin planetarnego systemu obrony w postaci władającego ogromną mocą Starbranda. Tylko co się stanie, kiedy tak wielką potęgą obdarowany zostanie zwykły nieśmiały chłopak z koledżu? Tymczasem kanadyjska grupa superbohaterów ginie podczas misji w miejscu gdzie wybuchła jedna z bomb wypuszczonych przez Ex Nihilo. Delegacja Avengers przybywa na miejsce zdarzenia, aby sprawdzić do czego tak naprawdę doszło w Kanadzie. Druga część grupy natomiast udaje się do Hongkongu, gdzie ma za zadanie zinfiltrować organizację A.I.M. Komiks ten podzielony został na trzy części. Pierwsza opowiada o tytułowym białym zdarzeniu, które tak naprawdę to nawet nie wiadomo czym jest i skąd się wywodzi. Bełkotliwe próby wyjaśnienia tego cudacznego zjawiska, powiększają jedynie chaos w jakim tonie fabuła. Wszystko to jedna wielka kosmiczna bzdura – coś o jakimś systemie, uszkodzonym świecie, ewolucji… Normalnie cuda na kiju! Druga część wyróżnia się mroczną i niepokojącą atmosferą rodem z horroru, chociaż fabularnie jest kontynuacją niestrawnej papki zaserwowanej w pierwszej odsłonie tego komiksu. Krótka opowieść o nagłej śmierci członków grupy kanadyjskich superbohaterów Omega Flight, która nastąpiła w skutek działań żółtego rogacza zwanego Ex Nihilo i tej jego całej „ewolucji”. Nudy, ale przynajmniej unurzane w całkiem nieźle wykreowanym ponurym klimacie. Trzecia i ostatnia część tego komiksu sprawia wrażenie jakby znalazła się w nim zupełnie przypadkowo. Lekka, teoretycznie zabawna historyjka w klimacie szpiegowskim traktuje o misji kilku członków Avengers w pewnym kasynie. Niestety nie dość, że jest ona niemal całkowicie odklejona od reszty albumu, to jeszcze opowiada zupełnie o niczym. Nie do końca ogarniam kto z kim, przeciwko komu i dlaczego... Jedynym co ratuje ten komiks przed totalną klapą jest jego oprawa graficzna. Mike Deodato jr. jak zwykle spisuje się całkiem nieźle, ale to prace drugiego z rysowników Dustina Weavera są największym plusem tej dość marnej produkcji. Nie przepadam za komiksami, w których w grę wchodzi jakieś wielkie kosmiczne i totalnie bezosobowe zagrożenie. Niby jest rozmach i pełno akcji, ale jednocześnie jest też obezwładniająca nuda. Jak to zwykle bywa przy dużych wydarzeniach i sporej liczbie bohaterów, postacie są słabo nakreślone, a dialogi sztuczne. Miało być ambitne science-fiction, a wyszedł nieznośny, nużący gniot. Nie polecam.