Auteczko

Stało się coś, czego kompletnie się nie spodziewałam. Bogumil Hrabal ze szczytu uwielbianych przeze mnie pisarzy spadł na samo dno. Dawno nie czytałam niczego równie odrażającego, budzącego mój sprzeciw i trudnego do zaakceptowania.,,Auteczko'' opowiada o kotach ,które ,,kochajacy'' pisarz dokarmiał w swoim letnim domu. Tylko, że miłość człowieka kończyła się w momencie kiedy kotki się rozmnożyły i pisarz postanowił je brutalnie zatłuc. Boże, jak można być takim barbarzyńcą??? Inteligentny człowiek nie wpadł na pomysł żeby kotki wysterylizować? Nie, przecież można je z zimną krwią zabić! Dramat totalny, nic mnie tak nie wyprowadza z równowagi jak przemoc wobec bezbronnych istot, a że koty kocham bezgranicznie nie jestem w stanie obojętnie i na chłodno potraktować tej książki. Nie wierzę, że ktoś kocha zwierzęta i może je pozbawiać życia. Mimo, że to krótki tekst jestem nim zdołowana, zezłoszczona i zniesmaczona. To chyba moje pożegnanie z twórczością uwielbianego do tej pory Hrabala. 🤬