Asteriks na Korsyce

Nobliszka: (8 gwiazdek) Dopiero co, nieopodal, przed chwilą był ważny dzień. Dzień dziecka. I wkoło aż huczało od haseł typu: wszyscy jesteśmy dziećmi, pielęgnujmy je w sobie, nakarmmy je, zróbmy coś dla nich. I zazwyczaj puszczam takie nachalne apele mimo uszu, co za dużo to nie zdrowo, zwłaszcza, że dziecko we mnie ma się dobrze i jest całkiem apetycznym bobasem. Ale zaświtała mi nowatorska myśl. Może tak mniej poważnie, trochę z przymrużeniem oka, za pomocą pisma obrazkowego udać się w dalszą książkową podróż? A jeśli do tego za rysunki i fabułę odpowiedzialny byłby genialny duet - Uderzo i Goscinny, to nie ma co się dłużej zastanawiać. Wchodzę w to! I to w podskokach. Korsyka w towarzystwie dwóch Gali, Asteriksa i Obeliksa. Oj, przy nich nudzić się nie można. I choć od humoru korsykańska opowieść aż pęka, to między śmiesznymi gagami przewijają się informacje, które same gładko osiadają mojej głowie. I od razu Korsyka wita nas z otwartymi ramionami. Tylko te imiona autochtonów. Okatarinetabellaczikcziks!!! Kto tak nazywa dzieci, choćby te wewnętrzne?! ----------------------------------------------------------------- Zijuantanejo: (8 gwiazdek) Z Francji wypływamy w kierunku południowym-wschodnim. Przed nami dwie wyspy, miejsca mniej określone, trochę tajemnicze, endemiczne. Korsyka i Sardynia. Niby są w samym centrum, ale jakby trochę z boku. Dość duże, a mało kto zajmuje się nimi. Sycylia, niedaleko stamtąd, ma zdecydowanie więcej miejsca – w książkach, w filmie, na ludzkiej giełdzie. Korsyka. Kolebka Napoleona Bonaparte to zawsze jakiś klucz, jednak dla mnie dość zużyty. I tak robiąc kwerendę, trafiłem dwudziesty tom Asterixowych przygód na owej wyspie. Dziwna sprawa pisać o komiksie, to mój pierwszy raz i takoż wyglądała moja styczność z Asterixem. Po prostu wcześniej nie było nam razem po drodze. Podobała mi się kreska i humor. Szczególnie w tym drugim bardzo podobne do przygód naszych Kajko i Kokosza (co chyba nie jest przypadkiem, ale to już trzeba by pytać pana Christę) Przewodnikiem Asterixa i Obelixa jest Okatarinetabellaczikcziks, lokales i wódz. Imię ma karkołomne, ale po trudach czytania tego słownego potworka dotarłem do innego Korsykańczyka. Choćby ze względu na jego niebiański głos warto zapamiętać to miejsce na mapie. Posłuchajcie: https://www.youtube.com/watch?v=ECror0Ub3wg