Armagedon w retrospektywie

Ten zbiór opublikowanych pośmiertnie 11 opowiadań to kwintesencja stylu pisarskiego Kurta Vonneguta. Dużo jest tu zatem nawiązań do wojny, podobnie jak w "Rzeźni numer pięć" pojawia się motyw bombardowania Drezna, obozów jenieckich czy żołnierzy, którzy nigdy nie zasmakowali prawdziwej walki na froncie. Moją uwagę szczególnie przykuło opowiadanie o chłopcu, który nie zna innego świata niż ten dotknięty wojną, tj. "Wszystkiego najlepszego w dniu urodzin, 1951". Bardzo podobały mi się też "Pułapka na jednorożca" i tytułowy utwór "Armagedon w retrospektywie". Oprócz opowiadań książka zawiera też list pisarza z frontu do rodziców, przemowę, której pisarz już nie zdążył wygłosić oraz obrazki wyrysowane ręką Vonneguta. Czyta się błyskawicznie, myślę jednak, że warto wcześniej zapoznać się z innymi dziełami autora, a zbiór ten potraktować jako swego rodzaju podsumowanie jego dorobku twórczego.