Zarówno w polskiej, jak i światowej archeologii trwa renesans korzystania z dorobku nauk ścisłych i przyrodniczych. Zaawansowana statystyka, medycyna, teledetekcja, biologia molekularna czy chemia organiczna to już nie sporadycznie realizowane ciekawostki naukowe, a codzienność w badaniach nad przeszłością. Szerokie stosowanie nowych narzędzi i metod badawczych oraz niedogmatyczne podejście do uprawiania archeologii (czego jestem gorącym zwolennikiem) powoduje, że możemy eksplorować tematy dawniej niedostępne dla archeologii, a także weryfikować i uzupełniać dotychczasową wiedzę. Jakie są tego efekty? Ano takie, że uzyskujemy pełniejsze obrazy życia ludzi z przeszłości – często zaskakująco odmienne od dotychczasowych sądów. Właśnie literalnie ludzie z przeszłości, a dokładniej wiedza przechowana w ich szczątkach jest tematem wiodącym aktualnego numeru Archeologii Żywej. Zapewne Waszą uwagę przykuła okładka najnowszego numeru AŻ. Fotografia z okładki to symbol funkcjonowania współczesnej archeologii, ukierunkowanej na badania multidyscyplinarne. Sportretowana na zdjęciu antropolog i biolog molekularny Joanna Bonczarowska jest autorką artykułu otwierającego temat numeru, w którym opisuje badania genetyczne nad średniowiecznymi patogenami chorobowymi, a także rozważa skutki wywołanych przez nie epidemii dla ewolucji ludzi. Archeogenetyka dała też odpowiedź na pytanie o pochodzenie tajemniczego ludu Etrusków, o czym pisze Szymon Modzelewski. Ze zdobyczy współczesnej medycyny korzystał również antropologiczno-archeologiczny team „Warsaw Mummy Project” – Marzena Ożarek-Szilke, Wojciech Ejsmond, Marcin Jaworski, Stanisław Szilke – badacze pierwszej rozpoznanej egipskiej mumii kobiety w ciąży, co opisują na naszych łamach. O mumiach pisze też Krzysztof Borysławski, przypominając historię egipskich mumii z wrocławskich zbiorów. Zaś Jakub Okonek kreśli obraz mumii we współczesnej kulturze masowej. Niezwykle interesujący artykuł prezentuje także Leszek Gardeła, omawiając wyniki własnych badań nad grobami kobiet wyposażonymi w broń z wczesnośredniowiecznej Skandynawii. Poza tematem numeru prezentujemy artykuły dotyczące archeologii terenowej. Tu szczególnie polecam lekturę tekstu Martina Gojdy na temat odkryć fortyfikacji polowych z okresu wojen napoleońskich w Czechach, a także tekst Adama Jarycha o rzymskim systemie obronnym w Alpach Julijskich. Natomiast na krańce Cesarstwa Rzymskiego, do miasta Volubilis (współcześnie w Maroku) zabierze nas Maciej Czapski.
Klimat książki
Specjalistyczne czasopismo popularnonaukowe skupiające się na nowoczesnych metodach badawczych w archeologii, ze szczególnym uwzględnieniem analiz genetycznych i antropologicznych.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- umiarkowane tempo
Tropy
- multidyscyplinarność
- analiza szczątków
- odkrycia naukowe
Trudne tematy: śmierć, szczątki ludzkie
Szczegóły
- Data wydania
- 16 lipca 2021
- Liczba stron
- 92 str.
- Wydawnictwo
- Instytut Badań Historycznych i Krajoznawczych Sp. z o.o.
- Język
- polski
- Format
- papier
- Cykl
- Archeologia Żywa (tom 81)
- Gatunek
- czasopisma
Inne książki autora
(21950)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Archeologia Żywa 3/2021" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.