Karmel to bez mała trzydzieści wieków duchowej tradycji, sięgającej czasów proroka Eliasza, i osiem – udokumentowanej historycznie, z tego 400 lat jest udziałem dziejów w Kościele polskim. W rozpiętość tych liczb należy osadzić tysiące gorących serc, które pragnęły czuwać przy Bogu i razem z Nim nad historią człowieka, by jednocześnie współtworzyć tajemnicę Ojczyzn. Uczestniczenie w starych tradycjach duchowych pozwala w niezwykły sposób przemierzyć czas Kościoła, towarzyszyć jego drogom i zatrzymywać się w miejscach, gdzie szczególnie obfitowała łaska. Można być świadkiem, jak dorobek materialny i duchowy, również intelektualny, przekazywany z pokorą następnym pokoleniom, ubogaca i wzmacnia drogę człowieka. Jednocześnie młodej generacji uświadamia szczególny rodzaj odpowiedzialności, by uczestnicząc w tradycji ducha, nie tylko z wdzięcznością podejmowało dziedzictwo, ale i zapragnęło wpisać się w jej nurt, kumulując dobro. Karmel wyrasta jako owoc wpływu wielu kultur Palestyny (łacińskiej, bizantyjskiej, hebrajskiej, islamskiej),a przyzwyczajony do obecności pośród złożoności spraw i kontekstów, potrafił przechować niezwykły duchowy kapitał kontemplacji i zmagania pustyni, jako coś uniwersalnego, inspirującego tych, którzy się z nim stykali czy żyli w jego zasięgu. Świadomość obecności pośród zróżnicowań, podziałów i granic wyzwala potrzebę nie tylko pogłębienia tożsamości, ale i ich przekraczania, a wtedy oros (gr. granica) formuje się w orizo (gr. horyzont),a zatem i wspólnotę spraw. Obecność taka w sensie duchowym przybiera formę zaczynu. Karmel ze swym specyficznym stylem pogranicza – a więc i umiejętności syntezy – przez wieki tworzy duchowe środowisko, w którym spotkać się mogą przeróżne formacje, aspirujące jednakże zdecydowanie do poszukiwania głębin Ducha. W Kościele Karmel spełnia rolę pamięci o Miłości, niepokoju stęsknionej oblubienicy, która przedzierając się przez rozliczne sytuacyjne uwarunkowania, ukazuje piękno pierwotnych kontemplacyjnych ideałów chrześcijańskich. Antologia pism karmelitańskich dotyczy nie tylko specyficznie karmelitańskich tematów, ale odsłania duchową głębię, zwłaszcza maryjność eklezjalnego miłowania. Z tą duchowością zrósł się swoisty geniusz nocy człowieka, która wydaje się ogarniać i pogrążać w otchłani, a jednocześnie jest drogą odrodzenia. Tu też Duch Święty działa intensywnie, otwierając na nieskończone horyzonty łaski. Marian Zawada OCD
Klimat książki
Głęboka, refleksyjna antologia tekstów duchowych, skupiona na tradycji zakonu karmelitów, łącząca historię z mistycznym doświadczeniem Boga.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- wolne tempo
Tropy
- nocy ciemna
- poszukiwanie Boga
- życie zakonne
Szczegóły
- Rok wydania
- 2005
- Liczba stron
- 480 str.
- Wydawnictwo
- Wydawnictwo Karmelitów Bosych
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- religia
- ISBN
- 837305166X
Inne książki autora
(27)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Antologia karmelitańska. Tom 1" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.