Ani Mru-Mru. O dwóch takich, co było ich trzech

Nie mogę być obiektywna oceniając tę książkę. Uwielbiam większość polskich kabaretów, a na żywo zobaczyć jakiś to dla mnie raj. Ale moim numerem 1 jest kabaret Ani Mru-Mru. Jestem ich wierną fanką od 2006 roku i jeżdżę na ich występy, kiedy tylko mam taką możliwość (a mam ją - na swoje szczęście - często). Bo to uwielbiam. Bo rozśmieszają mnie, często do łez. Bo według mnie dają z siebie wszystko na scenie, aby tylko sprawić widzom radość. Bo widzę, że doceniają fanów. Bo są - z wadami i zaletami - normalnymi ludźmi z poczuciem humoru! A książka? Jak się wciągnęłam w czytanie, tak nie przestałam aż do ostatniej strony. Po tylu latach zainteresowania kabaretem Ani Mru-Mru myślałam, że niewiele jest rzeczy o nich, które jeszcze mnie zaskoczą. Jednak wywiad tyle nowości mi pokazał! Czasem było szczerze i poważnie, a czasem wzbudzałam ciekawość domowników, z czego ja się tak głośno śmieję. Wywiad jest bardzo naturalny, czytając go, bez problemu mogę stwierdzić, że został zachowany prawdziwy styl wypowiedzi kabareciarzy. Oczywiście pojawiają się wulgaryzmy, czarny humor czy takie wypowiedzi, które raczej słyszą tylko bliscy znajomi AMM. I to jest w tej książce wspaniałe - że jest taka autentyczna i nic na siłę nie jest pokazane! Zwłaszcza to widać w wywiadach, które zostały przeprowadzone z każdym kabareciarzem z osobna. Jest to po prostu świetna książka dla każdego, kto chce poznać (nie zawsze wesołe) życie kabareciarza na scenie i poza nią. Bo książka obfituje we wspaniałe, zabawne, szczere opowieści, które zaskoczą na pewno wielu! A ja, jak jeszcze mogę być obiektywna, kiedy zostałam uznana przez kabaret Ani Mru-Mru za ich najwierniejszą fankę i mam swoje "5 minut" wywiadu w tej książce? To coś tak wyjątkowego, że aż nie da się wyrazić słowami tego - tak wiele dla mnie znaczącego - wyróżnienia...