Andrzej Kałucki - sztuka tworzona ogniem

Urodził się 12 maja 1957 roku w Krapkowicach (województwo opolskie). W latach 1972–1977 uczęszczał do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Opolu. W ramach praktyk w PLSP miał dwuletni kontrakt w Pracowni Witrażu Tomasza Cubera z Głogówka. Ten staż pozwolił mu na realizację pierwszego artystycznego dyplomu z zakresu witrażownictwa. Studia artystyczne rozpoczął w 1978 roku w filii Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie (Instytut Pedagogiczno-Artystyczny). Od 1980 roku studia kontynuował na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W ramach studiów przez dwa lata brał udział w zajęciach Pracowni Witraży prowadzonej przez mgr. Konstantego Łyskowskiego. Studia na Wydziale Sztuk Pięknych ukończył w 1985 roku. Otrzymał dyplom magistra sztuki z wyróżnieniem z zakresu grafiki w Pracowni Wypukłodruku u prof. Ryszarda Krzywki. W tym roku również wygrał konkurs na stanowisko asystenta w Pracowni Witraży. W roku akademickim 1985/86 otrzymał jednoroczne Stypendium Ministra Kultury i Sztuki. W 1989 roku odbył półroczny staż zawodowy w Pracowni Konserwacji Witraży PPKZ w Toruniu, a w 1995 roku uzyskał zezwolenie Ministra Kultury i Sztuki do wykonywania konserwacji i restauracji witraży. W 1997 roku, jako pierwszy w Polsce, obronił przewód kwalifikacyjny na adiunkta I stopnia z zakresu witrażownictwa na Wydziale Ceramiki i Szkła ASP we Wrocławiu. Na wyżej wymienionym wydziale w roku 2008 obronił przewód habilitacyjny w zakresie szkła unikatowego. Od września 2013 roku pełni stanowisko profesora nadzwyczajnego UMK, a od 2015 do 2019 roku był dyrektorem Instytutu Artystycznego Wydziału Sztuk Pięknych. Od 1985 roku Pracownię Witraży rozwija i poszerza o nowe techniki kreacyjne szkła termoformowanego, techniki hutnicze i palnikowo-neonowe. Wyżej wymienione możliwości stały się podstawą zrealizowanych pod jego opieką dyplomów artystycznych oraz podstawą sztuki wielu wypromowanych absolwentów. Zajmuje się tworzeniem unikalnych dzieł szklanych, projektowaniem i realizacją witraży w architekturze sakralnej i świeckiej. Konserwuje i restauruje również zabytkowe witraże, wpisując się w ideę szeroko rozumianego „ratowania od zapomnienia” naszego dziedzictwa kulturowego.