Doświadczenie bycia gdzie indziej, wyobcowania to jedno z podstawowych doświadczeń człowieka, w pełni podległemu toposowi homo viator. W opowiadaniach Danuty Baranowskiej bycie w obcym miejscu zespala w sobie elementy doznania i tęsknoty za domowym ciepłem. Za każdym razem bycie tam oznacza po prostu … bycie nie tutaj. Ale nawet na drugi koniec świata pełzają za człowiekiem jego emocje i uczucia, niczym paszport potwierdzający przynależność do konkretnego miejsca na ziemi. Każde z mikropowiadań zbioru "Amani z daktylowej wyspy i inne opowiadania" to zapis innej podróży, innej sytuacji, innego momentu przekraczania samej siebie. Łączy je - przypuszczalnie - osoba pierwszoosobowej narratorki. Przypuszczalnie, gdyż jedynie na podstawie pewnych cech psychicznych - jak swoisty wyraz tęsknoty i nieprzystosowania, jak skłonność do samotności i jednocześnie wielka potrzeba bycia z ludźmi - pozwala mniemać, że wszystkie te miejsca, od leśniczówki przypominającej klimatem szlachecki osadzony w najlepszej sienkiewiczowskiej tradycji po odwiedzoną przez Odysa wyspę Lotofagów, są pokazane jako zapis wewnętrznych przeżyć jednej osoby. Misia, imię bohaterki, nie musi świadczyć o tożsamości głównych postaci z kolejnych opowiadań, tym bardziej, że, być może dla zmylenia, bohaterką jednego z nich jest znajdująca swe miejsce na ziemi - w nieco tkliwym stylu - Ania. Forma opowiadań przypomina kartki z podróży. Tylko jako pocztówki można połączyć w jednym zbiorze wspomnienie bajkowej (bajecznej?) wigilii u samotnej staruszki z zapierającym dech w piersiach widokiem laguny. Polskę dołączyć do Afryki i zrównać status wycieczki do zapadłej leśniczówki i rozległych podróży po Afryce. O tym, że mamy do czynienia z widoczkami zapisanymi na odwrocie wprawną ręką złaknionego obcości wędrowca, świadczy również bardzo czytelny adres. Każde z opowiadań Baranowskiej sugestywnie konstruuje czytelnika, kogoś więcej ponad tego, którego teoretycy literatury nazywają czytelnikiem wirtualnym. A zarazem kogoś mniej - po prostu człowieka, który czeka na wieści z dalekiego świata i z nich tworzy sobie mozaikę ów świat przedstawiający. Łatwo przystajemy więc na świadectwo takiej uwagi autorki na odbiorcy, które ON zawarł w słowach: "Opowiadania był jak pocztówki z różnorodnych krain. Czułem, jakby przysyłała Pani do mnie - do swojego kolegi - kolorowe kartki ze zdjęciami i pozdrowieniami. Czytając byłem w Afryce, zwiedzałem Polskę i odkryłem masę ciekawych i pięknych miejsc". A zatem zbiór opowiadań Baranowskiej nie jest książką podróżniczą, nie ma w sobie modnej, trendy skłonności do globtroterskiej eksploracji nieznanych lądów i ludzi. Choć poznać z niej możemy szczegóły zabudowy Hurgady, historyczne zakręty Krety, na której powierzchni wciąż nowe cywilizacyjne prądy pokrywały minojskie dziedzictwo czy "tylko" opowieści grozy z tatrzańskich szczytów. Nie rezygnując z kulturowych kontekstów, za to wyzbywając się antropologizującej natarczywości, zachowuje Baronowska nietkniętą intymność miejsca, ludzi i przyrody, które odwiedza. Dlatego nie fotografia. Bo, jak pisała Susan Sontag "Fotografowanie jest równoznaczne z przywłaszczaniem sobie zdejmowanego przedmiotu. Oznacza to wchodzenie w pewnien stosunek, który kojarzy się nam z poznaniem, czyli zawładnięciem.". U Baranowskiej świat niezwykle migocze, pachnie zapachem lokalnej kuchni i oddziałuje dźwiękami arabskich języków czy ciszy - poznany, nie zawładnięty.
Klimat książki
Subtelny, literacki zbiór opowiadań skupiony na wewnętrznych przeżyciach wędrowca, gdzie fizyczna podróż jest jedynie tłem dla poszukiwania własnej tożsamości i radzenia sobie z wyobcowaniem.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- Wyraziste postacie
- Silne emocje
- wolne tempo
Tropy
- homo viator
- podróż jako metafora
- wspomnienia
- mozaika miejsc
Szczegóły
- Rok wydania
- 2000
- Liczba stron
- 98 str.
- Wydawnictwo
- Tanscy.com
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- powieść przygodowa
Najczęstsze pytania o książkę
- Ile stron ma „Amani z Daktylowej Wyspy i inne opowiadania”?
- „Amani z Daktylowej Wyspy i inne opowiadania” ma 98 stron (wydanie: Tanscy.com, 2000). Inne wydania mogą się różnić liczbą stron.
- Ile czasu zajmuje przeczytanie książki „Amani z Daktylowej Wyspy i inne opowiadania”?
- Przy średnim tempie 35 stron na godzinę lektura zajmie około 2 godz. 48 min. Czytając 30 minut dziennie, skończysz w 6 dni.
- Kto napisał książkę „Amani z Daktylowej Wyspy i inne opowiadania”?
- „Amani z Daktylowej Wyspy i inne opowiadania” to książka autorstwa Danuta Baranowska.
Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Amani z Daktylowej Wyspy i inne opowiadania" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.