Alkoiluzja. Wyjście z alkoholowej sekty

Jakże mógłbym teraz napisać jakąkolwiek, nawet najbardziej obiektywną, krytykę do „Alkoiluzji” skoro autor w sposób bezczelny określił kim są osoby, które z nim się nie zgadzają w jakiejkolwiek kwestii… Przecież jestem pod wpływem sekty i o umyśle ograniczonym, z wyobraźnią miałką. Aż chce mi się zacytować Miłosza: „ (…)Z defektem i świadomy tego. Pragnący wielkości, Umiejący ją rozpoznać gdziekolwiek jest, A jednak niezupełnie jasnego widzenia, Wiedziałem, co zostaje dla mniejszych, jak ja (…)” Rozbrojenie postrzegania alkoholu jako naturalnego elementu kultury wcale nie jest proste. Czasem trzeba głosów radykalnych i stanowczych, ba! wręcz rewolucyjnych krzyków z barykady. Takim głosem wydaje się być Rutkowski. Natomiast historia zna też wielu propagandystów i wiele przykładów jaka owa propaganda być może. Nie mam zastrzeżeń względem ogólnego założenia, że dostępność alkoholu jest rażąca, a obecność w życiu codziennym nadmiarowa. Natomiast czy aż tak teatralnie można robić wszystko co mi się podoba? Rafał Rutkowski w sposób dowolny operuje faktami. Miesza osobiste obserwacje, przykłady z terapii i wyniki badań, ale nie podaje w jaki sposób zostały one dobrane. Powoduje to dylemat w zakresie określenie czy głoszone tezy wynikają z rzetelnych danych czy z własnych interpretacji. Brakuje też spojrzenia z różnych perspektyw na problem obecności alkoholu w społeczeństwie i jego konsumpcji. Jako terapeuta uzależnień Rafał Rutkowski podaje na przykład wyniki badań, że wśród młodzieży (tak zwane pokolenie Z) spada używanie alkoholu i wolą napoje bezalkoholowe bądź z niską zawartością alkoholu. Trąbi sukces rozbrajania „alkoiluzji”. Panie Rutkowski, a jak u Pana w praktyce terapeutycznej wygląda kontakt z tym młodym pokoleniem? Bo czy nie ma tu innych zmiennych niezależnych czy zależnych, chociażby w postaci używania innych substancji psychoaktywnych (narkotyki, leki) oraz wzrostu ich dostępności i popularności z powodu różnych procesów zachodzących w społeczeństwie? Nie ma Pan informacji jak łatwo są dostępne SPA i z jakich powodów stanowią środek odurzający pierwszego wyboru? Światowa Organizacja Zdrowia podaje, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu. Nawet najmniejsza dawka alkoholu jest określana jako „picie o niskim ryzyku szkód”. Najlepiej jest unikać spożywania alkoholu (nie zastępując go innymi SPA),natomiast czy każda dawka mnie zatruje, wyniszczy i spowoduje ogólna degenerację i patologię? Czy nie brzmi to jako pewne nadużycie? Z jednej strony zaciekawienie i zgoda. Z drugiej – sporo irytacji z poczucia jak dowolnie żongluje się w książce faktami i jak prostych technik wywierania wpływu się używa. Lektura ma swojego odbiorcę. Pewnie trafi do każdej osoby, dla której słowo „alkohol” wywołuje nieprzyjemne emocje związane z trudnymi sytuacjami życiowymi. Z mojej perspektywy za dużo w książce wzmocnień. Przypomnijmy sobie, że im większy nacisk tym większy opór, ale może właśnie taki cel autorowi przyświeca. Show must go on…