Alfabet Suworowa

Książka składa się z krótszych lub dłuższych biogramów oraz wywiadu Piotra Zychowicza z autorem. Biogramy są dość ciekawe, jednak dość nierówne. Niektóre zajmują kilka stron, niektóre niecałą stronę. Większość dotyczy II wojny światowej, Związku Sowieckiego lub współczesnej Rosji. Te biogramy, które dotyczą wcześniejszych okresów i tak z reguły odnoszą się do jednego z trzech ww. problemów. Książkę czyta się dobrze, wpisy zaciekawiają, czasem dają do myślenia, widać jednak, że jest zrobiona trochę na siłę. Niby posiada ponad 300 stron, jednak, gdy opuścimy wolne strony i fotografie to zmieściła by się na 200. Do tego opisy zdjęć są beznadziejne, kopiuj-wklej z danego biogramu, w połowie przestałem nawet zwracać uwagi na te podpisy. Kolejną rzeczą, która obniża poziom książki jest powtarzanie myśli w kilku biogramach dotyczących rożnych ludzi oraz w wywiadzie, gdzie autor także pewne tezy powtarza. Treść książki to trochę spotkanie dwóch nie-historyków przy piwie i rozmawianie o historii. Jeżeli dodamy do tego: niechlujne tłumaczenie, błędy edytorskie i merytoryczne daję nam obraz przeciętności tej pozycji. Niemniej polecam ją szczególnie osobom, które nie mają styczności na co dzień z historią XX wieku. W kilku miejscach książka daje do myślenia a czyta się ją szybko i łatwo (bo mimo ponad 300 stron jest krótka).