Album rodzinny. Wiersze i fotografie

Zaduma ma to do siebie, że przybiera formę bardziej poetycką niż codzienność. Tęsknota za tym co odeszło pochyla się nad grobami bliskich, szeleści opadłymi liśćmi i otwiera albumy z pożółkłymi zdjęciami. Taki jest listopadową porą nasz "Album rodzinny." Taka jest myśl zamknięta w "Wierszach i fotografiach". Jest w tym potrójnym poetyckim zbiorze całe życie. Są rymy i wyraziste wykrzykniki ojca Mieczysława, są subtelności żalu w poszarpanych, podzielonych na słowa strofach mamy Mieczysławy Buczkówny, są wreszcie łagodnie skupione na zachwycie i odchodzeniu wiersze syna Tomasza. Dzieli ich poezję styl, dzieli forma i często inny dobór emocji ale na pewno łączy jedno - moc przekazu podzielonego jak życie na trzy fazy: chwałę narodzin i dzieciństwa, niezgodę na dramaty, które wyznaczają nasze ścieżki i zanikanie w świadomości starości, wiodącej do kresu. Autor zostawia nam kilka stron wstępu i podpisy pod zdjęciami, ale to tylko skrawki, ledwie wyszeptane informacje, bo jak sam pisze "Wiersze lubią świecić tylko swoim światłem, a niedopowiedzenie bywa siłą poezji". Przedstawia zatem miłość i zdradę, polityczne zakręty, rodzinę i jej dramaty, wojnę i komunizm wybierając wiersze, które najdobitniej komentują wszystko - cud życia i nieuchronność śmierci. "Chciałem Cię wydrzeć powietrzu Z ognia czasu i wody(...) pisze Mieczysław o miłości powojennej. "Kiedy tak patrzysz Więdną wszystkie kwiaty Nawet te których mi nie dałeś" dopowiada lirycznie Mieczysława. A Tomasz ujmuje to wszystko w dwie linie... "Jesteśmy tacy delikatni Aż strach" Jest tak cicho przy tym albumie, tak intymnie. Bywa gniewnie w niezgodzie i oporze, bywa wiotko w macierzyństwie i żalu po nieodbytych rozmowach. A najbardziej jest tu czule w obliczu zaskoczenia, jakim zawsze jest przemijanie... "Twój fotel pod oknem pusty Na nim promień światła Nowej za oknem latarni" (Mieczysława) Tylko w jednym należy się spieszyć. W czułym kochaniu. Ono tworzy "album rodzinny", zamykający całe życie - dobre i złe. Sięgnijcie po ten Tomasza Jastruna - ten ze słów i obrazów. Dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca