Adriatyk. Miejsca, ludzie, historie

Miała być to książka o narodach wokół tego morza: trochę historii, trochę geografii i własna podróż autora. I przez kilkadziesiąt pierwszych stron budziła nadzieję na interesującą lekturę. Uwe Rada wyjaśnił mi skąd się wzięła nazwa Adriatyk i oprowadził po włoskiej Adrii, podzielił wspomnieniami z Rimini i zawiódł do Apulii. Ten kawałek włoskiego wybrzeża opisał najciekawiej, jednostronnie, ale z niekłamaną i zaraźliwą sympatią opowiadając o swoim rodaku i krajanie Fryderyku II Hohenstaufie. Potem jednak była to już tylko równia pochyła. O ile rozdział o Albanii, mimo uproszczeń, jeszcze się bronił, od Czarnogóry (gdzie notabene autor chyba przerwał swój objazd, inne miejsca wydają się związane już z kolejnymi wycieczkami) było bardzo źle.