Ach, Ustka. Wspomnienia starego idioty

To proza, która wydaje się lekka jak morska piana, ale ta piana znajduje się na szczytach ciemnych fal, a pod tymi falami są jeszcze głębiny. Urlop kierownika literackiego Teatru Współczesnego z Poznania. Wydaje się z początku ze grozi mu tylko nuda, syn gospodyni i telefony od dyrektora. A potem okazują się wiele innych rzeczy, w tym... Ojczyzna. I Synczyzna. I co jeszcze - dowie się ten, kto przeczyta.