Abyss

#współpracabarterowa Tomek Łuczak i Józek Kwaśniak, dwaj przyjaciele są na nie takim całkiem beztroskim etapie życia. Ślepy traf postawił na ich drodze Tymka, chłopca który przeżył straszliwy wypadek. Młodzieńcza ciekawość sprawia, że pragną wyjaśnić, co się wydarzyło podczas pewnego fatalnego dnia. I tak wpadają w otchłań koszmaru wyrywającą ze spokojnej rzeczywistości. Pamiętne wydarzenia wypaliły ślad na duszy ciągnący się za dwójką bohaterów przez resztę życia. Czy ta sprawa ma racjonalne wyjaśnienie, a może jednak coś czyha w mroku? Co tu jest prawdą, a co tylko dziecięcym wykwitem fantazji? Wstęp jest niezwykle przygnębiający, nastroił mnie odpowiednio. Początek jest niezwykle nostalgiczny. Któż z nas za dzieciaka nie ganiał z garstką znajomych po podwórku? Miewało się sekrety przed dorosłymi i sekretne miejsca, a jakże! Wtedy się wydawało, że przyjaciele są do końca życia, prawda? Klimat lat 90. XX wieku jest świetnie oddany! Ówczesny, specyficzny czas przemian ustrojowych, który w mniejszym lub większym stopniu odbił się na nas wszystkich. I Śląsk! Kominy fabryk, dym i blokowiska dzielnicy robotniczej i szarawa, nie usłana różami codzienność zwyczajnych ludzi. To historia o sile dziecięcej przyjaźni poruszająca problemy typowe dla nastolatków, wredny kolega ze szkoły czy alkohol w domu odbijający się na całej rodzinie. Życie to rozdroża, na których musimy podejmować decyzje, które rzutują na naszą przyszłość, nawet te zza młodu podjęte pod wpływem zewu przygody. Niedokończone sprawy potrafią uwierać niczym drzazga przez całe życie. Rzeczywistość bywa brutalna, odarta z tajemnic. Jak bardzo odmiennie możemy odbierać rzeczy widziane dziecięcymi oczami z perspektywy dorosłego? Po wciągającym początku, subtelnej grozie, zwłaszcza cmentarnych scenach, do których mam słabość, byłabym tą książką zachwycona, gdyby nie to, że w pewnym momencie rytm tej historii mi się posypał. Zakończenie rozwiało wcześniejszy złowieszczy klimat, pozostawiło mnie z mieszanymi odczuciami. To nie jest zła książka, ale oczekiwałam czegoś zupełnie innego. Myślę, że dużo krzywdy wyrządziło porównanie jej do "To" Stephena Kinga. Polecam przekonać się samemu, ale z czystym umysłem, bez oczekiwań.