Aberrations. Bestia się budzi

Bestia się budzi to pierwszy tom nowego cyklu napisanego przez Josepha Delaneya, autora serii książek o Stracharzu, który cykl bardzo spodobał mi się. Było w nim mrocznie, występowały zwroty akcji i ciekawi bohaterowie. Kolejna seria zapowiadało się również dobrze, bo sam opis jaki dostałem z tyłu okładki obiecywał sporo po niej. Dlatego miałem kolejny raz nadzieje na intrygującą i mroczną historie z wieloma zwrotami akcji, ciekawymi bohaterami i niesamowitymi przygodami bohaterów. Sprytek mieszka w piwnicy swojego domu zabezpieczonego przed Szolem, który powoduje śmierć lub zamienienie się w łaknące krwi potwory. Czas upływa szybko, ale pewnego razu zostaje zabrany ze swojego domu, aby przejść próbę i służyć badaczom zwanymi bramomantami. Służba jak przekonuje się jest bardzo niebezpieczna nie tylko z powodu wypraw do Szolu, ale spowodowana jest przebiegłym Żmijem. Autor stworzył świat nie tylko mroczny i niebezpieczny, ale przedstawiający walkę ludzi z nadciągającym mrokiem jaki może pochłonąć w zastraszającym tempie jeszcze nie zajęte miejsca. Bardzo podobała mi się kraina zwana Szolem, pełna aberracji będących zamienionymi ludźmi jacy odważyli się tam zapuścić, mieszkających tam kiedyś mieszkańców i zwierząt przemienionych w krwiożercze potwory łaknące krwi. Krainą rządzącymi się własnymi prawami i pełną niebezpiecznych pułapek czyhających na innych. Sam pomysł na nią był świetny i czasami żałowałem, że więcej akcji nie umieszczono w niej. Kiedy bohaterowie zapuszczali się, to zawsze wtedy panowała atmosfera niepokoju jeśli chodzi o mogące mieć konsekwencje spotkania z potworami mieszkającymi w Szole. Wtedy właśnie zaczynał się pojawiać mroczny klimat i poczucie zagrożenia ze strony czających się w mroku mieszkańców tej krainy. Oprócz tego autor skupia się również na przedstawieniu życia na zamku i kłopotów jakie spotykają bohaterów książki. Każdy z nich służy bramomantom do podróży i badania Szolu w każdym aspekcie. Odkrywania tajemnic jakie skrywają i poznania nowych sekretów. Życie bohaterów zajmujących się tym jest pełne niebezpieczeństw i ich przygody były ciekawe. Nie brakuje intryg jakie są zawiązywane przez autora dotyczące pracy jaką wykonuje Sprytek i inni, po przez wprowadzenie czarnego charakteru Żmija i pomału odkrywanie jego tajemnic jakie posiada. Bohaterowie jakich dostałem zostały dobrze nakreślone przez autora i wypadły ciekawie. Na uwagę zasługuje Sprytek, który jest niepokorny, nie słucha rozkazów, działa mimo zakazów jakie obowiązują i zawsze uwikła się w niebezpieczne przygody. Nieraz można rzec, ze jest w gorącej wodzie kompany i nie zważając na swoje życie idzie do celu bez zatrzymywania się. Jest bohaterem dobrze nakreślonym, ciekawym i wzbudza sympatie podczas czytania. Kolejną osobą jest Szczęściarz, który pracuje jak bohater u bramomantów. Mający swoje zdanie i nieraz odmienne poglądy jest trochę przeciwieństwem Sprytka. Mimo wszystko jest też wzbudzający sympatie postacią jaką stworzył autor. Należy wspomnieć o Gryżke, która mimo swego pochodzenia, początkowym zadarciem nosa, z czasem staje się postacią, którą można polubić. Jak zwykle w takich historiach nie może zabraknąć czarnego charakteru jaki zostaje wprowadzony, będący przeciwnikiem bohaterów. W tym przypadku jest nim Żmij i można od razu poczuć jakaś niechęć do niego. Jego zachowanie i złośliwość sprawiają, że jest postacią nie sympatyczną i nie można go polubić. Pozostałe postacie wypadają dobrze, ale miałem wrażenie jakby zostały przydzielone do roli jaką mają odegrać w historii. Autor stworzył postacie, które są podzielone na dobrych i złych od razu. Brakowało mi jednak, aby nie było takiego podziału, bo od razu widać kto jest pozytywnym lub negatywnym bohaterem. Jeśli chodzi o relacje pojawiające się pomiędzy bohaterami zostały przedstawione dobrze i tak samo dialogi wypadły nie gorzej. Książka Bestia się budzi skierowana została do młodszego czytelnika i dlatego może nie uświadczymy krwawych opisów jakie na przykład spotykamy w Stracharzu. W przypadku tej historii podczas czytania wydało mi się czasami grzecznościowe i napisane bez żadnego mocniejszego akcentu jaki powinien pojawić się. Nawet w przypadku wyprawy bohaterów do Szolu, opisy stworzeń i ich ataków są opisane zazwyczaj na szybkiego. Bez zagłębiania się w krwawe szczegóły lub ukazanie w obrazowy sposób potworów z jakimi walczy Sprytek i inni. Może na siłę znajdziemy ze dwa lub nawet trzy mocniejsze momenty jakim poświecił trochę czasu autor. Mało jeśli weźmie się pod uwagi inne jego książki. Nie należy tego brać jako wadę, bo nawet takie historie mogą podobać się jeśli ktoś chce spędzić miło czas. Nie można odmówić historii mrocznego klimatu i pojawiającej się atmosfery oczekiwania, że coś za chwilę wydarzy się. Szczegółowe opisy realiów Szolu wypadają bardzo dobrze i podobały mi się. Przygody bohaterów śledzi się z przyjemnością i można nawet kibicować, aby wyszli cało z opresji jakie przygotował dla nich autor. Wprowadzenie nieludzi odpornych na działanie magii i nie mogących przemienić się podczas pobytu jeśli znajdą się w krainie Szol był dobrym pomysłem. Brakowało mi więcej dreszczyku strachu i potężnej dawki mroku w czasie czytania. Może w kolejnych częściach autor zdecyduje się na przeniesienie więcej akcji do tej krainy i przedstawienie konfrontacji bohaterów z mieszkającymi tam potworami. Pomimo wszystko jak wspominałem podczas czytania miałem wrażenie, że pozycja została skierowana do jeszcze młodszego czytelnika niż cykl Stracharz i może dlatego tak została napisana. Finał historii nie był wielkim zaskoczeniem dla mnie, bo zapowiadało się od dłuższego czasu na taką końcówkę jaką dostałem. Jednak mimo wszystko czytając dalej zostajemy sami z uciętym w ciekawym miejscu wydarzeniami. Tak jakby autor postanowił zostawić opowieść w intrygującym miejscu, że ktoś wiedziony ciekawością sięgnie po kontynuacje cyklu. Książka Bestia się budzi jest lekką i przyjemną powieścią fantastyczną napisaną przez Josepha Delaneya skierowaną do młodego czytelnika. Nieraz lubię przeczytać właśnie takie książki, które stanowią przyjemną odskocznie po jakimś kryminale lub innej książce. Na odpoczynek po czymś ciężkim tematycznie i jeśli trafię również na pozycje, która wciągnie mnie niesamowicie i będę chciał sięgnąć po kontynuacje, to udała się sztuka autorowi. Akcja wartko pędzi cały czas do przodu bez zatrzymywania się. Wydarzenia toczą się w szybkim tempie i nie sposób nudzić się podczas czytania. Autor posługuje się przystępnym i lekkim stylem pisania powodującym wciągnięcie się od pierwszych stron w historie. Przyznaje, że początkowo obawiałem się tego co dostanę, chociaż nie miałem większych oczekiwań. Pomysł na aberracje będące przemienionymi przez Szol ludźmi lub zwierzętami był świetny. Sam czarny charakter widoczny od pierwszych stron pojawienia się wzbudza niechęć do siebie. Przygody bohaterów śledzi się z ciekawością. Nie brakuje pojawienia się intryg i odkryć dotyczących Szolu. Wszystkie elementy z jakich zbudował swoją historie autor zostały zgrane ze sobą i tworząc z tego zgrabnie napisaną opowieść z pojawiającym się mrocznym klimatem. Dlatego otrzymałem dobrą książkę, którą czyta się szybko i potrafi wciągnąć. Jestem ciekawy kolejnych przygód bohaterów w przyszłych częściach i dlatego chętnie sięgnę po kolejny tom jak tylko ukaże się.