Aavariis. Strach i samotność

Zapewne zdarzyło się Wam ocenić książkę po okładce a człowieka po wyglądzie... I mówię tu o takim pierwszym ekspresowym wrażeniu w głowie, które pojawia się zanim nasze myślenie zdąży się włączyć 🙈 Po tym jak dostałam propozycję wyrażenia swojej opinii na temat książki "Aavariis. Strach i samotność" poszukałam info o autorze i szczęka mi opadła a pierwsze wrażenie pojawiło się samo. Jak wejdziecie na profil @hintzkeszymon i zobaczycie jaki to młodziutki człowiek nie wiem jaka myśl pojawi się w Waszej głowie, ale u mnie była niezbyt miła 🙈 w sumie to było raczej pytanie 😁 Czy to możliwe aby tak młody człowiek mógł napisać coś dobrego? Tak, wstydzę się tej reakcji nie dlatego, że okazało się, że jednak może ale dlatego, że moja podświadomość na starcie wydała komunikat, że młody to co? Nie umie pisać? Autor ma 19 lat ale jego forma i styl pisania ogromnie mnie zaskoczyły - oczywiście na plus. Nie czułam, że to debiut, zupełnie. Słownictwo jest na bardzo wysokim poziomie. Fabuła książki również okazała się być bardzo ciekawa jednak w moim odczuciu ogromnym minusem jest jej długość - zaledwie 111 str. Wpłynęło to bardzo na czytaną przeze mnie historię, bo miałam wrażenie, że wątki są mocno skracane i popychane do przodu a ja polubiłam z miejsca postaci i wolałabym z nimi spędzić trochę więcej czasu. Z takim stylem czekam na więcej i to conajmniej pięciokrotnie.