24 opowieści adwentowe. Czekając na Jezusa.

„…Na ulicach panuje radość. Wspaniałe zapachy dochodzą z domów. Podczas Pasterki dawni wrogowie wspólnie śpiewają niczym bracia, aby uczcić narodziny Zbawiciela… ”. W weekend mogę nadrobić literackie zaległości. Tym bardziej, że cieszę się, jak małe dziecko na chwilę z książką w ręku. Prawdą jest, że to miłość zmienia człowieka, a nie możemy być, jak ta skamielina. Wtedy kiedy czujemy, jesteśmy więcej warci. Historie sprawiają, że można być bliżej Boga i religii. Dzisiaj mam coś interesującego, ale dla nico młodszych czytelników. To książka pt. "24 opowieści adwentowe. Czekając na Jezusa". Poznamy 24 wspaniałe historie. Do poczytania każdego wieczoru od 1 do 24 grudnia w oczekiwaniu na Jezusa. To m. in Zwiastowanie Maryi, Spotkanie Mędrców, Wigilia bez granic, historia Świętej Łucji, dobre serce Aniołów, Herod, który dowiaduje się o nadejściu Mesjasza i najważniejsze - Narodziny. Adwent jest czasem oczekiwania i przygotowania na przyjście Zbawiciela. Zachęcam Wszystkich do czytania. To miła niespodzianka w każdym dniu tygodnia. Kto "Raduje się na widok wszystkich cudów"? Wszystko przecież zaczyna się od Zwiastowania. Maryja nie wie, co powiedzieć, jest bardzo onieśmielona. Wszak Jezus stał się królem wszystkich ludzi. Świat oczekuje na Zbawiciela zawsze i niezmiennie. Wtedy kobieta siada jest głęboko poruszona. Myśli. Słowa zachowuje w głębi serca, niczym „ukryty skarb, skarb szczęścia”. Powiecie gdzie tu dobro, skoro w zwykłej codzienności każdy patrzy na bliskiego wilkiem? Gdzie te wzniosłe ideały, które gdzieś są głęboko w naszym sercu, ale o nich zapomnieliśmy? Niestety. Z kolei 1 grudnia np. Tymoteusz obudzi się wcześniej niż zwykle. To pierwsza niedziela Adwentu. Mama informuje go, iż postawią szopkę, a on może wybrać wyjątkową figurkę i wyczekiwać w szopce narodzin Jezusa. Chłopiec nie może zdecydować się, którą figurkę wybrać. W końcu decyduje się na baranka, a mama mówi mu, że samo oczekiwanie na Jezusa, jeśli płynie z serca, jest najpiękniejszym prezentem. Inna historia jest równie interesująca. Zbliża się gwiazdka, a Marion leży w szpitalu, jest po operacji. Przychodzi do niej miła pielęgniarka, całuje ją w czoło. Mała Marion dziwi się, że ta pielęgniarka zamiast dać jej zastrzyk, daje jej całusa. Informuje, że dziś przyjdą harcerze bawić się z chorymi dziećmi. Później odwiedzą ją rodzice i pójdą wspólnie na Pasterkę do szpitalnej kaplicy. Pielęgniarka była radosna, ubrana na zielono. Miała na imię Nadzieja. Poszła odwiedzić też inne dzieci. To dobrze mieć „przyjazną duszę”. Każda z tych historii jest piękna. Wreszcie przychodzi 24 grudnia – Narodziny Jezusa. Józef i Maryja udają się do Betlejem. Przybyli na spis ludności. Maryja podróżuje na osiołku, a niebawem nastąpi rozwiązanie. Józef puka do wszystkich drzwi, ale nigdzie nie ma miejsca. W nocy natrafiają na stajenkę. Maryja mówi, że tu będzie dobrze. Zbliża się północ. Wówczas Dzieciątko Maryi przychodzi na świat. Kobieta owija je w pieluszki i kładzie w żłóbku. Józef jest zatroskany, obiecuje opiekować się nimi serdecznie. Widzą Anioła, który ogłasza, że narodził się Zbawiciel i on jest Mesjaszem. Dostrzegamy pasterzy i ich pokłon. Maryja wielbi Dzieciątko, a zwierzęta dmuchają na Jezusa, by go ogrzać. Historię znamy wszyscy i my – dorośli, ale prawdą jest, że zawsze przeżywamy ją inaczej. To także udział w rekolekcjach, przygotowanie do sakramentu pokuty i zapalane świece w własnoręcznie przygotowanym wieńcu adwentowym. To także czytanie kolejnych fragmentów Pisma Świętego i warto to także zaszczepić u każdego małego człowieka. Z tyłu głowy mam moje siostrzenice. Piękne ilustracje przykuwają wzrok i dzięki nim tekst wpływa na wyobraźnię, czyli coś najpiękniejszego na świecie. Bo dziecko nie da się oszukać. Dla niego jest albo dobrze albo źle. Gorąco polecam Katarzyna Żarska http://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: Biały Kruk Wydanie I Oprawa: twarda Tłumaczenie z francuskiego: Katarzyna Losson Liczba stron: 80 (nowość wydawnicza) w mojej biblioteczce