121 łez

„Życie zabija nas każdego dnia. Moje robi to ze zdwojoną siłą i prędkością”. Emily to młoda, atrakcyjna studentka medycyny. Uwikłana w toksyczny związek, jej partner ma ogromny, destrukcyjny wpływ na Emily. Jest całkowicie zdominowana i uległa mu we wszystkim. Co ten z premedytacją wykorzystuje, niszcząc ją fizycznie i psychicznie. Do tego dochodzą pozbawieni uczuć rodzice, którzy mają swoją wizję przyszłości Emily. W pewnym momencie życie zaczyna ją przerastać, myśli, że nie ma już dla niej nadziei, uważa, że nie zasługuje na miłość. Próbuje odebrać sobie życie. Niedoszłą samobójczynie ratuje Derek. Emily przekonana o swojej niskiej wartości i tym, że nie zasługuje na miłość, robi wszystko, aby go zniechęcić do siebie. Czy jej się uda? Fabuła początkowo pełna niedomówień i niejasności, stopniowo ukazuje całą przerażającą prawdę. Jest bardzo szczerze, realnie, bezpośrednio i wiarygodnie. Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie, to oni są niepodważalnym atutem powieści. Dokładnie mamy opisany stan psychiczny Emily, widzimy, jakie emocje nią targają, jej wspomnienia wywołują szybsze bicie serca. Poczułam do niej ogromną sympatię i podziw, że potrafiła stawić czoło złu, jakiego doświadczyła. Derek – niesamowity facet, jest psychiatrą z wieloletnim doświadczeniem. Zauroczony Emily, robi wszystko, aby zyskać zaufanie dziewczyny. Nie będzie to łatwe. Opowiedziana historia mogłaby się wydarzyć naprawdę. Toksyczny związek, wysysające życiową energię niezdrowe relacje rodzinne. Brak miłości, zrozumienia, życie pod dyktando innych. Gwałty, okaleczenia, bicie, poniżanie. Jak po czymś takim ponownie zacząć się uśmiechać i po prostu żyć? Tak łatwo zniszczyć, upodlić drugiego człowieka. Mądra i szczera do bólu historia, wywołuje lawinę pytań, daje do myślenia. Opowieść wzbudziła we mnie ogromne emocje, od złości, niedowierzania, irytacji, po żal, smutek i szczery uśmiech. Każdy z nas zasługuje na miłość, szacunek, zrozumienie. Zdecydowanie sięgnę po inne książki autorki. Polecam :) http://tatiaszaaleksiej.pl/?p=2838