1000 lat wkurzania Francuzów

Z powodu marnej znajomości historii Anglii i Francji, mentalności mieszkańców, ich kultury i języków, nie byłam w stanie w pełni docenić humoru, ironii i tzw. kontekstów, którymi raczy nas autor. Moja uwaga skupiona była na ułożeniu ciągu zdarzeń i uwarunkowań, śledzeniu powiązań rodzinnych i koligacji bohaterów, zerkaniu na mapy i sięganiu do innych źródeł wiedzy. Siłą rzeczy nie byłam w stanie bawić się lekturą w takim stopniu, w jakim bawić się nią może ktoś, kto dysponuje wiedzą choć w części większą, niż moja. Autor, bawiąc się stereotypami starymi, jak Anglia i Francja, pokazuje na przykładzie Anglików i Francuzów, że historia narodów, to nie tylko wojny, królowie i rewolucje wpisane w ciąg dat, lecz marzenia, oczekiwania, sympatie i antypatie ludzi, ich mądrość i głupota, naiwność czy przebiegłość powiązane zależnościami i przypadkami. „1000 lat wkurzania Francuzów”, poprzez pryzmat wydarzeń będących pstryczkiem we francuski nos, dowcipnie, inteligentnie i żywo ukazuje 1000 lat historii dwóch wielkich narodów europejskich. Polecam. A podobnym sobie ignorantom radzę zaopatrzyć się w mapy, schematy dynastyczne i drzewa genealogiczne oraz tablice historyczne Anglii i Francji.